محمد حسنی

تا خیمه ابلیس فقط ده ضربه شمشیر باقی مانده

۱. فیلسوفی در اربعین شهادت سید مرتضی آوینی نوشته بود:
“شهادت جوهر آدمی را آشکار میکند…”
شاید آن معلم فلسفه خود هم نمیدانست که طولی نمیکشد که این جوهر تازه آشکار شده، سرچشمه یک جریان سترگ و مربی نسلی میشود که بار اصلی فرهنگ و هنر انقلاب را خارج از چارچوبهای نهادی ناکارآمد به دوش میکشد، او ایجاد تحول و آموزگاری اش را که پیشتر محدود به معدودی دوستان مستعد بود بعد از آشکار شدن جوهر نورانی اش در مقیاس یک نسل از جانهای مستعد آغاز کرد…هم نسلان من این را خوب میدانند.
امام خامنه ای اما، که آوینی ها شاگرد مکتبش بودند، گمنام نبود، سالار آزادگان و حق طلبان بود و در سرتاسر کره ارض مرید و پیرو داشت، “محبوبه فی ارضک و سمائک” بود، ولی وقتی امام امت میشود امام شهید، میشود سیدالشهدا ایران، میشود قائدنا الشهید، آنهم شهادتی که صورتش، زمانش و مکانش هم هنرمندانه و دلبرانه است، جوهری تازه را آشکار میکند که تفاوتی اعجازگونه را رقم خواهد زد، تفاوتی به اندازه پیش و پس شهادت آوینی،از قاسم سلیمانی تا مکتب سلیمانی،از یک بسیجی گمنام تا شهید ابراهیم هادی و هزاران مثالی که میشناسیم و در تاریخ جبهه حق مضبوط است و در سنت تاریخی ما آشکار
به قول سعید بیابانکی:
پیچیده شمیمت همه جا ای گل بی سر
چون شیشه عطری که درش گم شده باشد
ما اکنون در آن مقطع زمانی هستیم که این را میگوییم اما درکی تفصیلی از آن نداریم. باید زمان بگذرد تا حقیقتش را به چشم ببینیم و این وعده الهی است.

۲. امام صادق میفرماید ” عند فناء الصبر، یاتی الفرج” گشایش هنگامی میآید که به اضطرار رسیده باشیم و صبر و طاقت از کف داده باشیم. همان که امام شهید فرمود؛ هرگاه یقین کردید شکست می خورید در صورت ادامه مبارزه، فتح و ظفر فرا میرسد. همو که پیش از شهادتش وعده رواج احساس پیروزی در دلها را در قالب دعا داده بود اما نگفته بود و نمیدانستیم که کدام” فناء الصبر…” این وعده ” یاتی الفرج” و گشایش را به ارمغان خواهد آورد.
امروز دیگر با سوز جگر یافته ایم این رمز و راز را و حقیقت این ذبح عظیم را و اینکه او خود میدانست حقیقت آنچه را که میگوید. ما از آن دعا سرشار شدیم و اگر نبود حجابی که بین ما و مقدرات تعیین شده الهی است، جملگی با آن دعا جان میدادیم

۳. اکنون که کاستی اراده جمعی ما در مقابله و مقاتله را _ که مدتهاست بر ما نوشته شده و ما از سر غفلت یا ساده لوحی یا برخی دنیاپرستانه و خائنانه از آن فرار میکردیم_ خون امام مظلوم کفایت کرده است، بدیهی است که اگر تا آنچه خود آن نفس زکیه، رواج احساس پیروزی نامیده بود دنبال نکنیم، باید منتظر عذاب الیمی باشیم که قرآن وعده داده است. باید از لاک ساده دلی و ” هرچه خود مسئولان مصلحت بدانند” بیرون بیاییم ، نظام خود ملت است، نه وسوسه برخی سیاسیون واداده‌ای که ما را به این مصائب گرفتار کرده اند. شعارهای ضد سازش و مذاکره ستیز ملت در این روزها و شبها هماهنگ شده از بالا و تدبیر شوراهای عالی و دانی نیست، فریاد دل ملت است و خداست که به دلهای سوخته مومنان وحی میکند. در این تردید نکنید. فتح و ظفر تابع طول و عرض سلاح ها نیست، مشروط به استحکام اراده و ایمان و شوق جهاد است، و خدا وعده داده ” و ما النصر الا من عندلله”
دست از استغاثه بر نداریم و میدان را خالی نکنیم، تا خیمه معاویه فقط ده ضربت شمشیر مانده و مکر و حیله و فشاری که ابلیس و ابلیسیان برای این ده ضربت میگذارند معادل همه مکرهای سابق است.