من از خطابه‌های رهبر شهید انقلاب، سخنرانی ۱۴خرداد ۶۹ را خیلی دوست دارم. آن جایی که او در اولین مراسم سالگرد رحلت امام خمینی، رو به روی مردم ایستاد و در زمانی که بر مصیبت فراق امام می‌گریستند مدعی شد: عصر جدیدی در عالم آغاز شده که باید آن را دوران خمینی نامید! این جمله البته می‌توانست یک دلداری ساده برای کسانی باشد که تعبیر خودش صبرشان در مصیبت امامشان از دست رفته اما کلام ادعاهایی بیش از این داشت: «چه قدرت‌هاى مادّى دنیا بخواهند و چه نخواهند و چه آمریکا بخواهد و چه نخواهد، این دوران در دنیا آغاز شده است و پیش هم رفته است و تأثیرات این عصر جدید بر روى ملّت‌ها، بر روى دولت‌هاى ضعیف، بر روى دولت‌هاى قوى و بر روى ابرقدرت‌ها محسوس است. وقتى عصر جدیدى در تاریخ بشر آغاز می‌شود، هیچ ‌کس نمی‌تواند خود را از تأثیرات آن عصر بر‌کنار بدارد؛ هیچ ‌کس ممکن نیست خودش را از تأثیرات یک دورانى که در جهان با پایه‌هاى محکم الهى و انسانى شروع شده، دور بدارد؛ ما می‌خواهیم این را اعلام کنیم؛ اگرچه بسیارى از ملّت‌ها تحت ‌تأثیر این عصر جدید قرار گرفته‌اند؛ بسیارى از دولت‌هاى سطح زمین هم تحت ‌تأثیر قرار گرفته‌اند؛ حتّى نقشة سیاسى دنیا عوض شده است. توقّع نداریم که تحلیلگران و قضاوت‌کنندگان قدرتمند و سیاسى عالم اقرار کنند که این عصر آغاز شده؛ آنها اعتراف نمی‌کنند که دوران جدیدى آغاز شده است، امّا تحت ‌تأثیر این دوران قرار گرفته‌اند و آن را احساس می‌کنند».
این عصر جدید چیست و چه ویژگی‌ای دارد که همه را متاثر می‌کند؟ خودش می‌گوید این عصر جدید «قرن معنویت» است (۱۰/۱۱/۹۰). نه به این معنای دم دستی که در سال‌های اخیر مد شده و مرادش این است که در عالم گرایش به معنویت در حال افزایش است و آدم‌ها در جستجوی امر فرامادی‌اند. بلکه سخن از «تشکیل یک نظامی است که معنویت، جزو بافت اصلی آن محسوب می‌شود» (۲۵/۷/۸۵). سخن از معنویتی است که از قلب‌ها بیرون آمده و به حکم عقل‌ها، بدن‌های بی‌شمار را به دنبال عدالت به میدان آورده است و با تکیه بر یک أراده جمعی برای یک ملت، قدرت بازدارندگی خلق می‌کند که برخلاف دیگر انواع بازدارندگی برای دیگر نظام‌های سیاسی در دسترس نیست.
این عصر جدید است چون یک بازیگر جدید دارد. پیش از این موازنة قوا را توان نظامی، پشتوانة علمی، رشد اقتصادی، منابع مادی و … بالا پایین می‌کرد و حالا امت خمینی یک مولفه مهم را به این زمین اضافه کرده بود که رفته‌رفته بیشتر ظاهر می‌شد و اثرش را بر همه می‌گذاشت. مولفه‌ای که به تعبیر آیت‌الله خامنه‌ای در بیانیة گام دوم انقلاب اسلامی خود را در اصل رخداد انقلاب نمایان کرد و در «آن روز که جهان میان شرق و غرب مادّی تقسیم شده بود و کسی گمان یک نهضت بزرگ دینی را نمی‌بُرد، با قدرت و شکوه پا به میدان نهاد؛ چهارچوب‌ها را شکست؛ کهنگی کلیشه‌ها را به رخ دنیا کشید؛ دین و دنیا را در کنار هم مطرح کرد و آغاز عصر جدیدی را اعلام نمود».
و در وقایع دیگری چون ۸سال دفاع مقدس، در خلاء دیگر مولفه‌های قدرت مانند توان نظامی و قدرت اقتصادی و پشتوانه علمی، با حفظ تمامیت ارضی دربرابر یک تهاجم تمام‌عیار، برتری خود را در نسبت با دیگر مولفه‌های قدرت ثابت و فقدانشان را جبران کرد و در سال‌های پس از انقلاب موتور خلق دیگر مولفه‌ها شد.
سیدعلی خامنه‌ای در پایان اولین سال رهبری‌اش از ظهور یک قدرت جدید در عصر خمینی سخن گفت و هر سال که از دوران رهبری‌اش گذشت بیشتر بازدارندگی منحصر به فرد این نیرو را پیش چشم دوست و دشمن نمایان کرد. و حالا در روزهای پس از شهادتش این ظهور قدرت بازدارندگی این معنویت در خیابان‌های ایران تام شده است.
ایرانی که در ابتدای انقلاب، از بین همة مولفه‌های قدرت همین یک قلم معنویت را داشت، امروز به پشتوانه همان گوهر یگانه، با وجود محاصرهٔ سنگین اقتصادی، در علم و توان نظامی دشمنش را انگشت به دهان گذاشته و ضمن برتری در این رقابت همگانی، وجه ممیزه رقابت‌ناپذیرش را به رخ دنیا می‌کشد. تا آنجایی که برخی منتقدین ترامپ بر او می‌تازند که چطور این عنصر مهم در ملت ایران را نادیده گرفته و بدون محاسبهٔ نیروی عظیم ایمانی این مردم با به شهادت رساندن رهبرشان بر آتش أراده آن‌ها بیشتر دمیده است! حالا دیگر از نظر آن‌ها احمقانه است که برای تصمیم‌گیری دربارهٔ حمله به مردم ایران فقط توان نظامی و اقتصادی و علمی‌شان را محاسبه کنی و از معنویت بسیج‌کنندهٔ عجیب و غریباشان چشم‌پوشی کنی! این یعنی حتی اگر واجد این معنویت نیستی چاره‌ای نداری جز این که در نظام محاسبه‌ات واردش کنی! این یعنی توحید خمینی و خامنه‌ای ابرقدرت پوشالی دنیا را برده و قواعد این بازی دیگر در دست همان مستکبرین همیشگی نیست! این یعنی ظهور کامل عصر خمینی در دوران خامنه‌ای…