چرخش اعراب، تولّد خاورمیانه ایرانی و تثبیت ابرقدرتی چین

🖋 محمد رحمتی

در یادداشت های قبلی شرح دادیم که به دلیل پاسخِ اعجاب آورِ نیروهایِ مسلح و رستاخیزِ ملیِ ایرانیان، گزینه های ترامپ برای خروجِ از جنگ بسیار محدود است: اعلام پیروزی نمادین و خروج از جنگ (*شکست حقیقی* و تنهایی اسرائیل در مقابل ایران)، حمله زمینی *(شکست بدتر)،* حمله به زیرساخت ها مثل برق (و در مقابل، حمله بزرگترِ ایران به زیرساخت های اسرائیل و اعراب و متعاقبا موج مهاجرت اعراب که به دلیل عواقب آن، *شکست مفتضحانه تری)* خواهد بود.

همچنین گفته شد که برخلاف بسیاری از تحلیل ها، *بکارگیریِ بمب اتم،* جعبه پاندورایی را برای آمریکا باز خواهد کرد که وضعیت جنگ را برای آمریکا در سطح منطقه و جهان بسیار بدتر خواهد کرد ضمن اینکه بمب اتمِ تاکتیکی، به دلیل پهناوریِ ایران، هیچ کمکی به آمریکا نخواهد کرد و بمب اتم در وسعت و تعداد زیاد، منجر به آلودگی منطقه ای و ناامنیِ بزرگی در کل خاورمیانه خواهد شد که *همه بازیگران در سطح منطقه و جهان مخالف جدیِ آن هستند.*

برآوردها هم نشان می دهند که آمریکا تا *یکماه آینده،* عمده مهماتِ جنگی خود را از دست خواهد داد؛ حتی بعد از اجبار کره جنوبی به تحویلِ سامانه تاد به آمریکا (که ظاهرا توسط ایران منهدم شد)، خبرهایی از مذاکره کره جنوبی با کره شمالی، شنیده شده است (تغییر موازنه قدرت در شرق آسیا). ادامه حملاتِ آفندیِ ایران به فرودگاههای اردن و عربستان و اسرائیل نیز، حملات هوایی دشمن را بسیار محدود خواهد کرد.

اما اتفاق بسیار مهم تر، *زایش یک خاورمیانه ایرانی (برخلاف خاورمیانه مورد نظرِ نتانیاهو)* است ‌که نشانه های بسیار مهمی از آن به چشم می خورد.

اکنون که ۱۷ پایگاه آمریکایی در منطقه از بین رفته و متعاقبا ایده سرمایه گذاری در کشورهای عربی (در چارچوب امنیتیِ آمریکا) فروپاشید و سرمایه داران در حال خروج از این منطقه هستند، *امارات* و *کویت* در حال کنار کشیدن از جنگ هستند و *عربستان (مرکز ثقل اعراب)*، *ترکیه (دروازه ناتو در منطقه)*، *مصر(به عنوان موازنه قدرت در منطقه)*، *پاکستان (میانجی هوشمند)‌* و *چین (با نقش آفرینیِ خاموش)،* در حال تشکیل یک ائتلاف برای میانجی گری *مذاکره ایران و آمریکا* هستند. یعنی برخلاف میل ترامپ و نتانیاهو، رهبران عرب به دنبال خروج از جنگ هستند و علت توهین اخیر ترامپ به بن سلمان در همین‌ چارچوب تفسیر می شود. *این ائتلاف همان معبرِ تولّدِ خاورمیانه جدید،* به رهبری ایران و با نقش آفرینیِ پشتِ صحنه چین است. (احتمال تغییر حاکمان در بحرین، کویت و حتی امارات و عربستان هم وجود دارد)

*از اینرو کمترین پایان‌بندیِ این جنگ، “تضمينِ عدم احیای پایگاه های آمریکایی در منطقه”، “عدم تعرض مجدد به ایران” و “مدیریت تنگه هرمز به رهبری ایران با مشارکت احتمالی کشورهای منطقه و احتمال درآمدزایی برای ایران (طرح صلح هرمز)” خواهد بود که اینها به معنای مرگ سیاسی نتانیاهو و ترامپ، تثبیت ابرقدرتی چین و تولدِ خاورمیانه ایرانی است.