مقدمه‌ای بر کتاب پرچم‌های دروغین، جنگ روانی و کنترل ذهن؛ نوشته کریگ مک کی

#محمد_حسنی

غرب مدرن اگرچه در مقام تاسیس، رویای یونان باستان داشت و آن رویا یا به عبارت بهتر اوهام را با عناصر دیگری همچون بهشت زمینی یهودی و اومانیزم ابتدایی بوکاچیو و پترارک و تمنای قدرت سکولار فاستوسی درهم آمیخت و اوتوپیا را متولد کرد و آنرا به عنوان موتور محرک تمدن جدید به کار گرفت، اما این غرب مدرن در صیرورت و امتداد خویش در نسخه پایانی و در واقع در شکل اکنونی و امریکایی‌اش بیشتر به روم باستان نظر دارد تا یونان، همانجایی که تاریخ نویسان تولد اولین “پرچم دروغین” را ثبت کرده اند؛ اگرچه این اولین نبوده ولیکن جنبه‌هایی داشته که کشفش برای تاریخ نویسان جذاب بوده است. نرون امپراطور مستبد روم از رشد مسیحیت و مسیحیان خشمناک بود و همزمان سودای تغییر معماری رم را داشت. آنچنان که در متن کتاب به تفصیل خواهید خواند( روایت این کتاب با روایت ویل دورانت بسیار نزدیک است) در ایامی که بسیاری از سربازان و نیروهای خدماتی در دسترس نبودند (و شبیه آنچه در واقعه پرل هاربر نیز اتفاق افتاد به مرخصی یا ماموریت بیرون شهر فرستاده شده بودند)، شهر دچار آتش‌سوزی ویرانگری شد و بخش مهمی از رم بدون هیچ مانع جدی در آتش سوخت، نرون حادثه را به گردن مسیحیان انداخت و بدین ترتیب هم دشمنان مسیحی اش را زیر ضربه برد و هم رم را طبق مشتهیات خود بازسازی کرد.

پرچم دروغین که در طول تاریخ برای فریب و به عنوان یک تاکتیک جنگی و توجیه حمله به طرف مقابل استفاده می‌شده، در روم جدید یعنی امریکای قرن بیستم به راهبرد اصلی “مشروعیت بخشی” به تهاجم، مداخله و تصرف تبدیل شد. از قرن نونزدهم که پدیده افکار عمومی و رعایت قواعد ظاهری جنبه‌های دموکراتیک اهمیت پیدا کرد، توجیه افکار عمومی داخلی و مشروعیت بخشی به تهاجمات و مداخله‌گری‌ها در اقصا نقاط جهان اهمیت مضاعف یافت و امریکایی‌ها دریافتند با وجود همه تحولات تکنولوژیک و تحولات ساختاری و اجتماعی، همچنان روش پرچم دروغین بهترین و موثرترین شیوه اقناع و انحراف افکار عمومی داخلی و منکوب کردن مخالفت‌های بین المللی است.

بصورت کلی میتوان گفت هر آن شرارت، پلیدی و ظلمی که امریکایی‌ها ادعای مبارزه با آن دارند و به دیگران منتسب میکنند خود در حقیقت مصداق اصلی آنند، منتهی با این نکته که ابزار انتساب آن به دیگران را در یک تقسیم کار هوشمندانه، در اختیار دارند، این ابزارها در یک دامنه تاثیرگذاری آنی تا تاثیرگذاری‌های آتی توسعه یافته‌اند، از رسانه های خبری و سازوکارهای واکنش سریع مجامع خودساخته و ریاکار بین المللی تا هالیوود و مراکز پژوهشی، تولید ادبیات، استعاره ساز و برچسب ساز.

امریکایی‌ها به مرور در بهره‌گیری از این روش خبره شده اند و در دستگاه حکمرانی آنها این شیوه قوام یافته و عموما موثر بوده است، اگر رژیم صهیونیستی را سردمدار تکنولوژی “ترور” بدانیم که می‌دانیم، امریکایی‌ها را می‌توان صاحب فناوری “پرچم دروغین” دانست. نکته عجیب و دهشتناک این است که هرگاه امریکایی‌ها در مواجهه با دشمن فرضی یا عینی بیرونی با یک مانع سخت مواجه می‌شوند و یا به هدف بزرگتری نسبت سایر اهدافشان طمع می‌کنند حاضر می‌شوند در طراحی پرچم دروغین تلفات و زخم به خودشان را هم بگنجانند و تحمل کنند؛ نمونه‌اش واقعه یازده سپتامبر است که در این کتاب به آن واقعه به عنوان مهمترین عملیات پرچم دروغین امریکا پرداخته می‌شود و یا حتی واقعه حمله به پرل هاربر که نویسنده با شواهدی آن واقعه را هم پرچم دروغین می‌داند و قائل است که امریکایی‌ها با آگاهی و اشراف از قصد ژاپنی ها مطلع بودند و شرایطی را تدارک کردند که این اتفاق بدون ممانعت رخ بدهد تا بهانه و توجیه برای ورود به جنگ دوم جهانی را در افکار عمومی داخلی (که به شدت با ورود امریکا به جنگ مخلف بودند) فراهم کنند.

نکته مهم اینکه نویسنده غربی کتاب حاضر اگرچه یازده سپتامبر را بارزترین عملیات پرچم دروغین ذکر می‌کند اما به نظر می‌رسد به دلیل سانسور و محدودیت‌ها و یا عدم اطلاع از مهمترین رازهای پشت پرده تاریخ معاصر نتوانسته به مهمترین یا یکی از مهمترین عملیات پرچم دروغین عصر حاضر بپردازد و آن واقعه همان پدیده ای است که جهانیان تحت عنوان “هولوکاست” آن را شناخته‌اند. بر اساس برخی شواهد و واکاوی‌هایی که نویسندگان آزاداندیش و شجاع همچون روژه گارودی ارائه کرده‌اند، فارغ از کم و کیف آن ماجرا و تصویرپردازی‌های هالیوودی، اصل ماجرا یک طراحی یهودی-غربی بوده است، خصوصا که حوادث پس از آن نشان می‌دهد این پدیده هم مبدا تلاش‌ها برای تغییر تصویر منفور یهودیان در جهان و داخل امریکا شد هم تصرف عدوانی و اشغال سرزمین فلسطین و تشکیل کشور جعلی اسرائیل را به دنبال داشت.

البته تاریخ یهود نشان می‌دهد آنها پیشتر نیز از این شیوه بهره گرفته‌اند؛ ازجمله واقعه اصحاب اخدود که در قرآن کریم ذکر آن آمده است، تفاسیر می‌گویند ذونواس یهودی آخرین پادشاه حمیر شماری از اهالی نجران را به جرم پیوستن به مسیحیت در آتش سوزاند. برخی مورخین معتقدند یهودیان مواردی از این گونه جنایت خود را به دیگران خصوصا در ماجرای بخت النصر، به وی نسبت دادند.

این کتاب فرهنگ جامع عملیات فریبکارانه پرچم دروغین در طول تاریخ غرب نیست، اما تلاش کرده با رویکردی تاریخی مصادیق مهمی از این روش ابلیسی را در یک سیر تکامل پیچیدگی ذکر و واکاوی کند، تا جایی که خواننده کتاب پس از پایان مطالعه این متن دیدگاهی عمیق تر و روشنتر کسب می‌کند و ابزار مهمی برای تحلیل یافته و نسبت به دیگران واجد یک ویژگی تحلیلی و بیانی می‌شود و حرفی برای گفتن دارد.

حال که دشمنی و خصومت دیرینه امریکا با ایران پساانقلاب اسلامی به روزهای مواجهه مستقیم و جنگ نظامی کشیده شده و ایالات متحده به صخره سخت ملتی مقاوم برخورد کرده در حال تمرین و گمانه‌زنی شیوه دیرینه خویش در برافروختن پرچم یا پرچم‌های ریز و درشت دروغین است، بازخوانی این موضوع آنهم از منظر یک محقق غربی یک ضرورت است نه صرفا برای محققین و تحلیلگران بلکه برای هرآنکس که دغدغه ایران دارد و نه حتی خیل عظیم معتقدان به انقلاب اسلامی.

ذکر این نکته خالی از لطف نیست که این کتاب در سال ۲۰۲۱ منتشر شده و نویسنده دوره حکمرانی متاخر دونالد ترامپ و به ابتذال کشیده شدن روشهای سابقا پیچیده حکمرانی را در زمان نگارش کتاب تجربه نکرده است. شاید اگر استفاده غیرقابل باور امریکای ترامپ از پرچم دروغین(کارتل‌های مواد مخدر) علیه ونزوئلا و بر باد دادن آن در باد غرور و جنون قدرت با اعتراف عجولانه به هدف بودن نفت ونزوئلا و افشا شدن پرونده اپستین( که هرچه مبارزه با فساد و مواد مخدر را توسط ترامپ غیرقابل باورتر می‌کند) را می‌دید، موخره دیگرگونه ای بر کتاب و این شیوه دیرینه عملیات روانی می‌نوشت یا شاید فاتحه‌اش را می‌خواند و پایانش را اعلام می‌کرد.